holder

top view

 

620 x 578 x 480 cm
architectural construction
De Overslag, Eindhoven, NL

This temporary installation in De Overslag artists’ initiative in Eindhoven is actually the first KAPKAR, although this concept had yet to be born. After a number of years in which I mainly produced drawings, I was invited to make a spatial contribution to the ‘Autonomous Architecture’ event.

I devised a structure that is a model of the exhibition space in which it was displayed. The 1:3 scale model was positioned slightly off centre.
The model’s windows and doors were then connected to their corresponding openings in the exhibition space. These connections were structural perspective shafts that made the model appear to float in the space. From the first floor it was possible to climb into the scaled-down space; it was also possible to crawl into the shafts.

This project considers the status of the model. A model is generally a representation of reality. And often a misrepresentation. This installation is a new reality that enters into a relationship with its origin. A model and a ‘real’ space are not the same. A model has a different, but not a lesser architectural value and can also be used as such.

This project may be seen as a new start for me. A light went on in my head. Virtually all the factors I still employ in my work I used here for the first time: (recycled) construction plywood, structural floating elements, the reinterpretation of existing spaces in a new reality, and of course making it all myself. The last of these factors was designing with models, whereby the structure is tested in model form and not through calculations.

________

Deze tijdelijke installatie in kunstenaarsinitiatief De Overslag in Eindhoven is eigenlijk de eerste KAPKAR, hoewel het begrip nog moest worden geboren. Na een aantal jaren voornamelijk te hebben getekend, werd ik uitgenodigd een ruimtelijke bijdrage te leveren aan de manifestatie ‘Autonome Architectuur’.

Hiervoor heb ik een constructie bedacht die een maquette is van de tentoonstellingsruimte waarin ze wordt getoond. Het 1:3 model is iets uit het
midden in de ruimte geplaatst. Vervolgens zijn de maquetteramen en -deuren verbonden met de openingen in de tentoonstellingsruimte. Deze overbruggingen zijn constructieve perspectivische kokers die het model laten zweven in de ruimte. Via de eerste verdieping was het mogelijk in de verschaalde ruimte te klimmen en ook was het mogelijk om in de kokers te kruipen.

Dit project gaat in op de status van de maquette. Meestal is de maquette een representatie van de werkelijkheid. En vaak een misleiding. In
deze installatie is het een nieuwe werkelijkheid die een relatie aangaat met haar oorsprong. Een maquette en een ‘echte’ ruimte zijn niet hetzelfde. Een model heeft een andere, maar daarom niet mindere architectonische waarde en kan ook als zodanig worden gebruikt.

Dit project kan worden gezien als een nieuwe start. Hier ging voor mij het licht schijnen. Bijna alle elementen die ik nu nog gebruik, zijn hier voor het
eerst toegepast. Het gebruik van (gerecycled) constructiemultiplex. Het maken van constructieve zwevende elementen. Het herinterpreteren van bestaande ruimtes tot een nieuwe werkelijkheid. Natuurlijk het zelf maken. En als laatste het ontwerpen in modellen waarbij de constructie getoetst wordt in het model en niet door berekeningen.

top view with visitor

view under on ground floor inside the space

front view, surrounding space

view ground floor, surrounding space

view ground floor inside the space

view on top of the installation

view ground floor inside the space

view on top of the installation

view on top of the installation, seen from the surrounding space

view ground floor inside the space

Construction Model

model 620 x 578 x 480 cm, top view

model 620 x 578 x 480 cm, side view, photo René de Wit