holder

photo by Will Putz

 

KAPKAR/4P-CL8
virus construction
Land/Slide Possible Futures, Markham Museum, Toronto, CA

Artist in Residence, Markham Museum, August 2013

Exhibition ‘Land/Slide Possible Futures’ September 21 - October 14, 2013 Markham Museum, Toronto [CA]

‘Land/Slide Possible Futures’ @ Shenzhen/ Hong Kong Bi-City Biennale of Urbanism & Architecture 2013, Shenzhen [CN], 2014

Curated by Janine Marchessault

Supported by the Consulate General of the Kingdom of the Netherlands and The Mondriaan Fund, Netherlands

The Strickler Barn contains four interesting hoist pulleys that express the beauty of primal craftsmanship. Frank Havermans considers these tools as the ultimate form of local intelligence and self-sufficiency. Reincarnated and transformed by a system of pulleys and wheels, the hoist tools use tension to hold up an urban structure outside the barn. The installation is an observation of local intelligence under massive (sub)urban development with the question in mind: Is the city a virus evolved from the same ingenuity that first developed those pulleys, but which in the end destroys rural life?

Thirty-five artists were commissioned to transform the twenty-five acres of the Markham Museum and Heritage Village through indoor and outdoor installations as a way to reimagine the complex historical and ecological fabric of the city of Markham—a newly formed city in the most ethnically diverse municipality in Canada. Markham also sits in one of most agriculturally rich parts of the world. Artists were asked to reinterpret the Museum’s 80,000 historical artifacts and thirty historic buildings and dwellings constructed between 1850-1930 to explore themes of multiculturalism, sustainability, and community.

The Markham Museum lies on the edge of the former pioneer village of Markham that today has long been annexed by Toronto, just like other villages in the vicinity. Markham still has a historic centre but the largest part of its territory is taken up by endless, uniform new suburbs. This is presently the fastest growing urban area in Canada and even in the whole of North America. It is remarkable that the largest part of these new towns are populated by Asian immigrants, mainly Chinese who buy not just a house but also the freedom associated with moving to Canada. This is a lucrative industry for Canadian project developers who cleverly play into their expectations. An endless number of tightly arranged, freestanding timber-framed homes in that typical romantic-looking North American style is being put up in no time. These developments replace fine arable land forcing farmers to move. Old houses are being broken down or moved sometimes to the Markham Heritage Estate where enthusiasts can buy a plot of land to relocate the house to, with the obligation to restore it. Several other remarkable buildings from the community have ended up in the adjacent open air museum, the Markham Museum. They are being cared for in a somewhat odd environment where the buildings are shown in a newly staged context. The Strickler Barn, the barn Ibchose for my project and worked at for five weeks as an artist in residence, has been moved, along with the house, from a location at the side of the road to someplace else on the premises. The entire context, the landscape and the farmyard, have disappeared. The archetypical shape and the interesting wooden construction of the barn stand out, signifying strength. The interior contains four extraordinary pulley hoists that express the beauty of craftsmanship and ingenuity. I considers these tools as the ultimate form of local intelligence and self-sufficiency. I found the hoists when I first visited the Strickler Barn. The barn turned out to be crammed with old equipment and other stuff. The four obsolete tools were abandoned thoughtlessly on the beams. Research showed that these hoists were meant to pull up full hay-wagons in order to unload them at a point higher up in the barn. I decided to integrate them in my installation, reincarnating and revalidating them. Together with a number of current tensioners that I designed, they form an intricate play of instruments putting strain on various ropes. These ropes disappear outside through cracks in the boards where they hold up a city structure, pulling it tight against the side of the barn. The structure evolved from a 19th century based map on concession lines. It proliferates over the barn, unplanned and uncontrollable like a black urban virus determined to overgrow the barn completely.

Is the ingenuity that enabled past inhabitants to develop such fascinating hoists and barns the same human ingenuity employed to develop these serial suburbs? In that case, the very ingenuity that brought forth the farmland, the pioneer villages and its buildings filled with tools, is now responsible for its demise as well.

‘Frank Havermans builds on an extant pulley system to create an internal web that suspends an external array of metal bars that grow haphazardly off the walls. The past and the present come together in strangely appropriate pairs that emphasize the radical shifts in urban temperament you pass on your way to the site: recently plowed fields next to massive condo towers, strip malls beside hundred-year-old houses. Whose place is this and who belongs here are just two of the questions you have to ask even before you get to the art.’ Terence Dick - Akimbo

‘The museum would resist its characterization as a cutesy pioneer village, but it did, at one time, have actors in period costume churning butter (no longer, I’m assured). So to come across Frank Havermans’ work is the kind of bracing snap-to moment this setting so desperately needs. Inside a weathered barn, Havermans has tied in to the building’s old pulley system — used, in its day, to move heavy objects around the barn floor — and extended it to support an explosive structure of black rods that pierce the barn’s hide and poke into the sunshine outside.’ Murray White - The Star

————-

Het Markham Museum ligt aan de rand van het voormalige pioniersdorp Markham dat inmiddels net als andere omliggende dorpen allang door Tortonto is opgeslokt. Markham heeft nog wel een oude kern maar het grootste gedeelte van haar grondgebied beslaat eindeloze eenvormige nieuwe suburbs. Op dit moment is dit het snelst groeiende stedelijk gebied in Canada en heel Noord-Amerika. Opmerkelijk is dat het grootste deel van deze ‘newtowns’ wordt bevolkt door Aziatische immigranten, voornamelijk Chinezen die zich middels het kopen van een huis ook de bijkomende vrijheid verwerven. Dit is een lucratieve industrie voor Canadese projectontwikkelaars die daar handig op in spelen. Een oneindige hoeveelheid strak naast elkaar liggende vrijstaande woningen in houtskeletbouw en in typische romantisch aandoende Noord-Amerikaanse stijl worden uit de grond gestampt. Deze ontwikkelingen vinden plaats op locaties waar goede landbouwgrond was en waar boeren moeten wijken. Oude huizen worden afgebroken of soms verplaatst naar het Markham Heritage Estate waar de liefhebbers een stuk grond kunnen kopen, het huis naartoe kunnen verplaatsen en vervolgens de plicht hebben tot restaureren. Een aantal andere bijzondere bouwwerken uit de gemeenschap zijn in het naastgelegen openluchtmuseum, het Markham Museum terecht gekomen. Ze worden gekoesterd in een enigszins vreemde setting waar de gebouwen in een nieuwe geënsceneerde context worden getoond.

De Strickler Barn, de schuur die ik heb gekozen voor mijn project en waar ik vijf weken als ‘artist in resident’ heb gewerkt, is samen met het woonhuis verplaatst van een locatie aan de weg naar elders op het terrein. De hele context, het landschap en het boerenerf zijn verdwenen. De archetypische vorm en de interessante houten constructie van de schuur valt op en straalt kracht uit. Het interieur bevat vier bijzondere hijswerktuigen die schoonheid van vakmanschap en vindingrijkheid uitdrukken. Ik beschouw deze werktuigen als de ultieme vorm van ‘local intelligence’ en zelfredzaamheid. Deze takels kwam ik tegen toen ik voor de eerste keer de Strickler Barn bezocht. De schuur bleek vol gepropt met oude werktuigen en andere spullen. De vier in onbruik geraakte werktuigen lagen achteloos op de balken. Na onderzoek bleken deze takels bedoeld om volle hooiwagens op te hijsen om deze op een hoger punt te ontladen. Ik besloot de hijswerktuigen onderdeel te laten worden van mijn installatie en heb ze weer gangbaar gemaakt en gereïncarneerd. Samen met een aantal nieuw door mij ontworpen hedendaagse spanners vormen ze een samenspel waar een reeks touwen op spanning wordt getrokken. Deze touwen verdwijnen door de kieren van de beplanking naar buiten en trekken een stedelijke structuur strak vast tegen de buitenkant en houden
haar omhoog. Deze structuur heb ik laten ontstaan vanuit een op de ‘concession lines’ geordende plattegrond uit de 19e eeuw en groeit als een zwarte stedelijke virus ongebreideld zonder plan over de schuur heen en wil de schuur geheel gaan overwoekeren.

Is het menselijk vernuft dat vroegere bewoners in staat stelde de boeiende hijswerktuigen en schuren te laten ontwikkelen hetzelfde vernuft dat nu gebruikt wordt om deze seriematige suburbs te ontwikkelen? Dan is datzelfde vernuft dat eerst het boerenland, de pioniersdorpen en haar gebouwen met de werktuigen schiep, nu ook verantwoordelijk voor haar vernietiging.

‘Frank Havermans builds on an extant pulley system to create an internal web that suspends an external array of metal bars that grow haphazardly off the walls. The past and the present come together in strangely appropriate pairs that emphasize the radical shifts in urban temperament you pass on your way to the site: recently plowed fields next to massive condo towers, strip malls beside hundred-year-old houses. Whose place is this and who belongs here are just two of the questions you have to ask even before you get to the art.’ Terence Dick - Akimbo

‘The museum would resist its characterization as a cutesy pioneer village, but it did, at one time, have actors in period costume churning butter (no longer, I’m assured). So to come across Frank Havermans’ work is the kind of bracing snap-to moment this setting so desperately needs. Inside a weathered barn, Havermans has tied in to the building’s old pulley system — used, in its day, to move heavy objects around the barn floor — and extended it to support an explosive structure of black rods that pierce the barn’s hide and poke into the sunshine outside.’ Murray White - The Star

photo by Will Putz

photo by Will Putz

photo by Will Putz

photo by Will Putz

photo by Will Putz

photo by Piet Hein Hoeksma

KAPKAR/ 4P-CL8 model and pulley at the Hong Kong Shenzhen Bi City Biennale in Shenzhen, 2014, Canadian Pavilion

Construction Model